Hocamızın hayatta iken ne kendisini ne de nasıl bir dava şuurunda
olduğunu anlayabildik. Bunu canlı bir misal ile anlatacak olursak: Ceviz
kurdu gibidir; kurt, gireceği kadar bir delik açarak cevizin içine
girer ve onu yemeye başlar. Buraya kadar normaldir. Fakat cevizi yedikçe
şişer, karnı büyür. Yeterinde yükünü tutup doyunca gitmek ister ama
girdiği delikten çıkamaz. Çünkü içi yenilen ceviz kurumuş ve
sertleşmiştir; o deliği genişletmek artık imkansızdır. Oturup bekler;
delikten çıkmak için tek çaresi zayıflamayı beklemektir. Ama çıktığında
mevsim bitmiş, ortada aç ve cılız bir kurtçuk ve bir içsiz ceviz kalmış
olur… Biz bu çalışmamızla, kıymetini bihakkın bilemediğimiz hocamızdan
dinlediğimiz, inci misali değerli sohbetlerini yazıya geçirerek
istifadeye sunma yolunda bir adım attık. Bütün çalışmalarımızı rızasına
muvafık kılmasını Rabb’imizden niyaz ederiz…