Prof. Dr. A. Aydın Kunt: "Kavun" Lakabının Ardındaki Hikâye

1960’lı yıllarda Galatasaray Lisesi’nde geçirdiği öğrencilik yılları, tam anlamıyla hareketli ve haylaz anılarla doluydu. Prof. Dr. A. Aydın Kunt’a lise arkadaşları tarafından takılan “Kavun” lakabı da işte bu dönemden miras kaldı. Belki de çocukluğunu, çok kültürlü, çok dilli ve çok dinli bir İstanbul mahallesinde geçirmiş olması, ona hayata böylesine mizahi bir perspektiften bakabilme yetisini kazandırdı. Farklı bakış açılarından kesitler sunabilmesi ve yaşamı detaylı bir şekilde yorumlayabilmesi de yine bu geçmişin bir yansımasıydı.

Yaşadıklarını kaydetme alışkanlığı, tuttuğu günlükler ve aldığı notlar, onun adeta kendi yaşamını dışarıdan gözlemleyip detaylı bir taslak çıkarmasına yardımcı oldu. Kendi anılarından ördüğü bu anlatı, sadece kişisel değil, aynı zamanda bir dönemin İstanbul’una ışık tutan bir eser haline geldi.

Elinizde tuttuğunuz bu kitap, bizi yarım yüzyıl öncesinin İstanbul’una götürüyor. O dönemin Şişli’sine, Kadıköy’üne, insan ilişkilerinin sıcak, mahalle kültürünün güçlü olduğu zamanlara davet ediyor. İnsanların birbirine daha fazla dokunduğu, esnafın, şoförün birbirinin diline, dinine sahip çıktığı bir İstanbul’u anlatıyor. Çocukluk yıllarında gözlemlediği dünya ile üniversiteye, mimarlık eğitimine adım attığı süreç arasında ilerleyen bu anlatı, yalnızca bir bireyin hikâyesi değil, aynı zamanda bir dönemin canlı bir tasviri niteliğinde.

Mimar olduktan sonra büyüdüğü İstanbul ile farklı bir ilişki kurmaya başlayan Aydın Kunt, bu şehirde yaşadığı çelişkileri ve duyguları, bu kitap aracılığıyla bir mozaiğin eksik parçalarını tamamlarcasına bizlere sunuyor. Ancak içinde hep var olan bir eksikliği ve belki de omuzlarında taşıdığı ağırlığı hafifletme isteğiyle... Ve bunun için en büyük dostu olan kalem ve kâğıda başvuruyor.

"Neden yazdım?" diye sorarsanız, kendisinin bu soruya birkaç yanıtı var. Ama en baskın olanı belki de şu cümlesinde saklı:
"Sanırım ilk ve en önemli sebep, ölüm korkusuydu. Yaşadıklarımı kimselere aktaramadan ölmekten korktum. Özellikle de kızıma... Başkaları için belki pek anlam ifade etmeyecek birçok şey, kızım için bilinmesi gerekenlerdi, diye düşündüm."

Prof. Dr. A. Aydın Kunt, 2006 yılında ilk kez yayımlanan "Kavun Unutmadan" kitabını, büyümesini izleyemediği kızı Ebru Kunt Akın’a ithaf etti. Yeniden basımı yapılan bu eser, Kunt’un anılarını ve dönemini okurlara tekrar hatırlatıyor. Ancak ne yazık ki kitapta adı geçen pek çok kişi bugün aramızda olmadığı gibi, 2012 yılında Bahçeşehir Üniversitesi Mimarlık Bölümü’ndeki akademik kariyerine devam ederken hayatını kaybeden Aydın Kunt da artık aramızda değil.

Kitabın İçeriğinden Başlıklar:

• Niye Yazdım?
• Ben de Kim?
• Hatçe
• Sevgi’li Evimiz
• Gaf Kadınlarım
• Uçurtma - Okuma
• Komşular
• İlkokul
• Çiş İşi, Sanat İşi
• Kadıköy
• Bahariye İlkokulu
• Kadıköy Çarşısı
• Yine Kadıköy
• Cim Bom Bom
• Şalgam
• Danny Kaye
• Beyoğlu
• Bir Etüd Ağbisi
• Oyunculuk Yöneticilik
• Tiyatro
• Galatasaraylılaştırdıklarımızdan mısınız?
• Kadıköy... İlk Gençliğim
• Abanoz
• Bir Dost
• Timur
• Kuzguncuktaki Ev
• Çarşıdaki Ev
• Sınıflar Sınıflar
• 11 Edebiyat
• Kopya
• Gençlik İncileri
• Papaz
• Onlar
• Yine Onlar
• Ali Baba
• Galatasaray Vokal Grubu
• Erdek Çalgıcıları
• Alex Vasıf Efendi
• Hep Onlar
• Güzel Sanatlar Akademisi
• Yaşam Serüvenimin Baş Aktörü Babam
• Bitirirken
• Cumhuriyet Röportaj
• Seçki; yazdıkları ve yazılanlar...
• Albüm

Bu kitap, bir yandan nostaljik bir İstanbul manzarası sunarken, diğer yandan bireysel ve toplumsal hafızanın izini süren bir belge niteliği taşıyor. Prof. Dr. Aydın Kunt’un hem kişisel hikâyesini hem de geçmişin sıcak İstanbul’unu yakalamak isteyenler için önemli bir başucu kitabı olmaya devam ediyor.