Fen alemindeki sürekli ilerlemeler yeni imkanlara yol açmaktadır. Eski bir eser, yerini yeni başka yeni bir esere bırakmaktadır. Bu cümleden olarak, tarihî taş köprüler de, betonarme ve çelik köprüler yanında ikinci planda kalmış ve bazıları bakımsızlıktan büsbütün harap olamağa terkedilmiş bulunmaktadırlar. Bununla beraber kendilerinden bugün dahi faydalanılan taş köprüler vardır. Bu eserin amacı, bu tarihî köprülerin bir tarihçesini meydana getirmek, değer ve hatıralarını yaşatmak dileğidir. Eserde köprüler konusu genel olarak ele alınmıştır. Fakat incelemeler daha çok Türk köprüleri üzerinde yoğunlaştırılmıştır.

Yüzyıllar boyunca Ortaasya, Samarkand’dan başlayarak Gazneliler, Büyük Selçuklular, Artukoğulları, Anadolu Selçukluları ve Osmanlılar devrinde Anadolu Trakya ve Balkanlar yönünde Tuna boylarında ve Adriyatik kıyılarına kadar yayılan ve Türk medeniyetinin nirengileri olan mimari eserler arasındaki “Taş Köprüleri”miz üzerinde bugüne değin toplu ve derinliğine bir inceleme yapılmamıştır. Bu bakımdan, bu konunun büyük bir boşluğu dolduracağına inanmaktayım.