August Schmarsow binalarındaki mekanlar bir mimari öğe olarak ele alan ilk kişidir. Schmarsow, mekana verilen anlamın tikel bir tarihsel tarihsel psikolojik anlatımın parçası olduğunu savunuyordu. Konrad Fiedler resim ile heykellerinin kendilerine özgü dillerini, anlatım yollarını savunur; sanat, değişen etkilere paralel ama ayrı ayrı bir etkinliktir. “Mimarlığın kökeni ve içteki özünü sorgulamanın zamanı gelmedi mi?” “Her tür tinsel etkinlikte olduğu gibi mimarlıkta da biçimlenmemiş olandan biçimlendirilmiş olana doğru ilerlendiği yerden yola çıkmamamız gerekir.” “(…) mimarlık, insanın mekân sezgisinin ideal biçimlerine uygun olarak mekân yaratır.” “Mimarlık tarihi değişimin tarihidir (…)”

(Tanıtım Bulteninden)